Gdzie mieszkać w Tokio jako obcokrajowiec — przewodnik 23 dzielnic (2026)

---

Dzielnice specjalne są w praktyce samodzielnymi gminami

23 dzielnice Tokio oficjalnie nazywają się 特別区 (tokubetsu-ku), czyli „dzielnice specjalne”. Od nowelizacji japońskiej ustawy o samorządzie lokalnym z 2000 roku mają status podstawowych jednostek samorządu lokalnego, taki sam jak miasta, miasteczka i wsie w pozostałych częściach Japonii.

Każda dzielnica ma wybieranego burmistrza (区長 / kuchō) i radę (区議会 / kugikai) oraz prawo uchwalania lokalnych przepisów. To zasadnicza różnica w porównaniu z dzielnicami Yokohamy czy Osaki, które są jedynie jednostkami administracyjnymi bez samodzielnych uprawnień. Dzielnice specjalne Tokio są samorządami, co wyjaśnia Rada Dzielnic Specjalnych.

Rejestrację mieszkańców, krajowe ubezpieczenie zdrowotne, ubezpieczenie opieki długoterminowej, odbiór odpadów i wsparcie rodzin z dziećmi prowadzi osobno każda dzielnica. Są to usługi bezpośrednio wpływające na codzienne życie. Pełną listę formalności po przeprowadzce znajdziesz w przewodniku po sprawach załatwianych w urzędzie dzielnicy. Natomiast wodociągi, kanalizacja i straż pożarna są zarządzane centralnie przez władze metropolitalne Tokio. Opłaty za wodę i zasady działania straży pożarnej są takie same niezależnie od dzielnicy, więc nie wpływają na wybór miejsca zamieszkania.

Łączna liczba mieszkańców 23 dzielnic wynosi około 9,73 mln według stanu na styczeń 2025 roku, czyli około 70% 14-milionowej populacji Tokio. Dzielnica Setagaya (世田谷区) ma liczbę mieszkańców porównywalną ze średniej wielkości miastem.

---

Co się zmienia po przeprowadzce do innej dzielnicy?

Łatwo traktować 23 dzielnice jako jedno wielkie „Tokio”, ale różnice w codziennym życiu są znaczące.

Duże różnice w czynszach między dzielnicami

Czynsze za lokale 1R/1K, czyli kawalerki z aneksem lub osobną kuchnią, wyraźnie różnią się między obszarami:

Obszar	Orientacyjny czynsz za 1R/1K
Centrum (Minato, Chiyoda, Shibuya)	¥100,000–120,000
Ośrodki poza ścisłym centrum (Shinjuku, Toshima, Nakano)	¥80,000–110,000
Południe (Setagaya, Meguro, Shinagawa)	¥80,000–120,000
Wschód (Katsushika, Adachi, Edogawa)	¥70,000–75,000
Północ (Itabashi, Nerima, Kita)	¥70,000–80,000

Kwoty są orientacyjnymi średnimi z ogłoszeń SUUMO według stanu na styczeń 2026 roku.

Nawet przy takim samym układzie mieszkania różnica między dzielnicami może wynosić ¥30,000–50,000 miesięcznie, czyli ¥360,000–600,000 rocznie. To, czy niższy czynsz jest wart kompromisu, zależy od dojazdu i stylu życia.

Czynsz wyraźnie różni się także w obrębie tej samej dzielnicy, zależnie od najbliższej stacji i odległości od niej. Porównywanie okolic stacji często daje więcej niż porównywanie całych dzielnic.

Wsparcie rodzin: wspólna podstawa i dodatki dzielnicowe

Od kwietnia 2023 roku opieka medyczna dla dzieci w wieku 0–18 lat jest bezpłatna we wszystkich 23 dzielnicach, bez kryterium dochodowego. Metropolitalny program 018 Support wypłaca również ¥5,000 miesięcznie, czyli ¥60,000 rocznie, na każde dziecko do 18. roku życia. Ten program także obejmuje wszystkie dzielnice.

Różnice pojawiają się w dodatkowych programach poszczególnych dzielnic.

Chiyoda wypłaca ¥15,000 miesięcznie uczniom japońskich szkół średnich niższego i wyższego stopnia i oferuje do ¥310,000 dopłaty do kosztów porodu. Edogawa wypłaca ¥13,000 miesięcznie rodzinom opiekującym się w domu dzieckiem poniżej 1. roku życia i wyróżnia się wsparciem długiego urlopu na opiekę nad dzieckiem. Shinagawa przyznaje punkty podarunkowe na pierwsze urodziny dziecka; w przypadku pierwszego dziecka mają wartość ¥60,000.

Programy dzielnicowe zmieniają się co rok budżetowy. Przed decyzją o przeprowadzce sprawdź informacje o wsparciu rodzin na oficjalnej stronie wybranej dzielnicy. Szczegóły zapisów do placówek i tego, czego się spodziewać, opisuje nasz przewodnik po żłobkach i przedszkolach w Tokio dla cudzoziemców.

Dojazd zależy przede wszystkim od linii kolejowej

Na dojazd do pracy w Tokio większy wpływ ma pobliska linia kolejowa i stacja niż nazwa dzielnicy. Nawet w jednej dzielnicy różnica między mieszkaniem przy stacji, na której zatrzymują się pociągi przyspieszone, a okolicą wymagającą dojazdu autobusem może przekraczać 30 minut. Na krótszych trasach rower jest praktyczną alternatywą w wielu osiedlach mieszkaniowych. Zasady, trasy i wskazówki dotyczące parkowania znajdziesz w przewodniku po jeździe na rowerze w Tokio.

Jeżeli wiesz już, gdzie będziesz pracować, najpierw sprawdź czas dojazdu w aplikacji do planowania tras, takiej jak Navitime lub Yahoo! Transit, a dopiero potem zawęź listę okolic. Adres „w 23 dzielnicach” nie oznacza automatycznie wygodnego dojazdu. Z zachodniego krańca Nerimy podróż do centrum Tokio zajmuje około 50 minut, podczas gdy Kichijōji (吉祥寺) w mieście Musashino, formalnie poza 23 dzielnicami, znajduje się około 13 minut od Shinjuku pociągiem Chūō Line Rapid. Sposób korzystania z tych aplikacji opisujemy w przewodniku po poruszaniu się po stacjach.

Także tłok w godzinach szczytu bardzo różni się między liniami. Z naszego doświadczenia linie wschód–zachód, takie jak Chūō, Sōbu i Tōzai, bywają najbardziej zatłoczone, a linie północ–południe, takie jak Fukutoshin i Namboku, są pod tym względem łatwiejsze do zniesienia. Jeśli poważnie rozważasz daną okolicę, przejedź się wybraną linią przynajmniej raz w porannym szczycie w dzień roboczy.

Społeczności zagranicznych mieszkańców

W styczniu 2025 roku w Tokio mieszkało około 720,000 cudzoziemców, z czego około 540,000 w 23 dzielnicach. Największe skupiska zagranicznych mieszkańców występują w Shinjuku (新宿区), Toshimie (豊島区) i Arakawie (荒川区). Urzędy tych dzielnic zwykle mają wielojęzyczne okienka obsługi i programy wsparcia cudzoziemców, co ułatwia formalności nawet przy ograniczonej znajomości japońskiego.

Poszczególne społeczności narodowe skupiają się w konkretnych okolicach. Wokół Nishi-Kasai (西葛西) w Edogawie rozwinęła się społeczność indyjska (około 8,100 osób według oficjalnych danych dzielnicy Edogawa), a w pobliżu działają indyjskie sklepy spożywcze i szkoły międzynarodowe. W okolicach Ikebukuro (池袋) w Toshimie znajdziesz skupisko restauracji z kuchnią Mjanmy.

Dostęp do społeczności mówiącej w Twoim języku wyraźnie poprawia codzienny komfort. Niektórzy właściciele mieszkań odrzucają zgłoszenia cudzoziemców, dlatego w dzielnicach z większą zagraniczną populacją zwykle łatwiej o oferty otwarte na zagranicznych najemców. Cały proces opisujemy w poradniku jak znaleźć mieszkanie w Tokio. W nawiązywaniu znajomości pomoże przewodnik po poznawaniu ludzi w Tokio jako zagraniczny mieszkaniec.

---

Jednakowe stawki podatku, różne budżety

Wciąż powraca przekonanie, że „w Minato podatki są wyższe”, a „w Adachi jest taniej”. To nieprawda. Stawki podatku od mieszkańców są jednakowe we wszystkich 23 dzielnicach: część dzielnicowa wynosi 6% dochodu plus ¥3,000 kwoty stałej, a część metropolitalna 4% plus ¥1,000. Od roku budżetowego 2024 razem z tym podatkiem pobierany jest także krajowy podatek na ochronę środowiska leśnego w wysokości ¥1,000 rocznie, ale on również jest jednolity. Wybór dzielnicy nie zmienia tych stawek.

Dlaczego zatem zakres usług jest różny? Wyjaśnia to system wyrównywania finansów metropolii i dzielnic (都区財政調整制度).

W pozostałych japońskich gminach samorząd pobiera podatek od nieruchomości i lokalny podatek od przedsiębiorstw. Na obszarze 23 dzielnic pobierają je władze metropolitalne Tokio, które przekazują 56% wpływów dzielnicom według stanu na rok budżetowy 2025, stosownie do wyliczonych potrzeb każdej z nich. Pozostałe 44% pozostaje dochodem metropolii.

Łączna kwota redystrybucji w roku budżetowym 2025 wynosi około ¥1,3 biliona. Dzięki temu także dzielnice mające mniej własnych dochodów mogą utrzymać podstawowy zakres usług.

Stawki podatku są wszędzie takie same, lecz sytuacja finansowa dzielnic jest różna. Widać to w skali dodatkowego wsparcia rodzin i inwestycji w infrastrukturę.

---

Podział 23 dzielnic na obszary

Podział na pięć obszarów ułatwia zorientowanie się w charakterze 23 dzielnic.

Centrum (Chiyoda, Chūō, Minato) Rdzeń biznesowy i handlowy z najwyższymi czynszami w 23 dzielnicach. Wybierają go osoby stawiające na krótki dojazd lub otrzymujące dopłatę mieszkaniową od pracodawcy. Liczba osób przebywających tu w dzień znacznie przewyższa liczbę mieszkańców nocą; biurowe Marunouchi (丸の内) jest w weekendy zaskakująco spokojne.

Ośrodki poza ścisłym centrum (Shinjuku, Shibuya, Toshima, Bunkyō) Duże stacje przesiadkowe zapewniają doskonałą komunikację, ale są tu także ruchliwe dzielnice rozrywki. Bunkyō (文京区) ma inny charakter: mieszczą się tu Uniwersytet Tokijski oraz Tokyo Medical and Dental University, a spokojne osiedla przyciągają rodziny przywiązujące wagę do edukacji. Shinjuku i Toshima mają dużą populację zagraniczną i wielokulturową atmosferę.

Południe (Shinagawa, Meguro, Ōta, Setagaya) Ukształtowane od dawna dzielnice mieszkaniowe. Setagaya (世田谷区) jest najludniejsza spośród 23 dzielnic. Jiyūgaoka (自由が丘) w Meguro i Okusawa (奥沢) w Setagayi mają spokojny klimat; już spacer pozwala poznać charakter okolicy. Kamata (蒲田) w Ōcie jest stosunkowo przystępna cenowo i leży blisko lotniska Haneda.

Wschód (Taitō, Sumida, Kōtō, Katsushika, Adachi, Edogawa, Arakawa) Najbardziej przystępny cenowo obszar, którego dużą zaletą jest możliwość wynajęcia większego mieszkania za ten sam budżet. Wokół Yanaki (谷中) i Asakusy (浅草) zachowały się tradycyjne ulice handlowe, a wieczorami przed lokalnymi sklepami z gotowym jedzeniem ustawiają się kolejki. Z kolei nadbrzeżne Toyosu (豊洲) i Ariake (有明) w Kōtō szybko zapełniają się wieżowcami mieszkalnymi i młodymi rodzinami. Nawet ta „wschodnia” grupa jest bardzo zróżnicowana.

Północ (Nakano, Suginami, Nerima, Itabashi, Kita) Praktyczny kompromis między czynszem a czasem dojazdu. Nakano (中野) i Suginami (杉並), położone przy linii Chūō, mają szybkie połączenie z Shinjuku i przyciągają młodszych mieszkańców. Nerima (練馬) i Itabashi (板橋) oferują duże tereny zielone, takie jak Hikarigaoka Park (光が丘公園) i Shakujii Park (石神井公園), dla osób chcących spędzać weekendy na otwartej przestrzeni.

---

Wybór dzielnicy według stylu życia

Znajomość charakteru okolicy to jedno, a decyzja, gdzie zamieszkać, to drugie. Łatwiej zawęzić wybór, zaczynając od najważniejszego priorytetu.

Jak najniższy czynsz

Warto rozważyć: Adachi, Katsushika, Edogawa, Itabashi, Nerima

Czynsze za 1R/1K wynoszą ¥70,000–80,000. Za tę samą kwotę można wynająć wyraźnie większe mieszkanie niż w centrum Tokio. Należy liczyć się z 30–50 minutami dojazdu do centrum. Okolice Nippori-Toneri Liner w Adachi i Tsukuba Express w pobliżu Adachi i Katsushiki są przebudowywane, co ułatwia znalezienie nowszych budynków z rozsądnym czynszem.

Jak najkrótszy dojazd

Warto rozważyć: Chiyoda, Chūō, Minato, Bunkyō, Shibuya

Mieszkanie dwie lub trzy stacje od biura może skrócić dojazd od drzwi do drzwi do mniej niż 30 minut. Czynsz jest wysoki, ale po uwzględnieniu oszczędności na biletach okresowych i odzyskanego czasu całkowity bilans bywa korzystniejszy bliżej pracy. Jeśli pracodawca oferuje dodatek mieszkaniowy, warto poważnie rozważyć te dzielnice.

Otoczenie przyjazne rodzinom

Warto rozważyć: Edogawa, Chiyoda, Shinagawa, Bunkyō, Setagaya

Edogawa wyróżnia się zasiłkiem ¥13,000 miesięcznie na opiekę nad dzieckiem w domu, przeznaczonym dla dzieci poniżej 1. roku życia, oraz wsparciem długiego urlopu na opiekę. Chiyoda oferuje ¥15,000 miesięcznie uczniom japońskich szkół średnich niższego i wyższego stopnia oraz wysokie dopłaty do porodu. Bunkyō jest cenione za bliskość szpitali uniwersyteckich i dobrą opinię o edukacji. Liczne parki w Setagayi ułatwiają codzienne życie z małymi dziećmi.

Bliskość zagranicznej społeczności

Warto rozważyć: Shinjuku, Toshima, Arakawa, Edogawa

Shinjuku i Toshima skupiają mieszkańców wielu narodowości. Wokół Nishi-Kasai w Edogawie działa społeczność indyjska, a w okolicach Ikebukuro w Toshimie rozwinęła się społeczność z Mjanmy. Wybór dzielnicy z wielojęzyczną obsługą urzędu znacznie ułatwia formalności, gdy dopiero uczysz się japońskiego.

Spokój z dala od dzielnic rozrywki

Warto rozważyć: Bunkyō, Setagaya (okolice Okusawy i Yōgi), Meguro (Jiyūgaoka i Toritsudaigaku), Suginami (Hamadayama i Kugayama)

Te okolice zapewniają spokojną atmosferę mieszkaniową bez rezygnowania z dostępu do centrum. Bunkyō praktycznie nie ma dzielnicy rozrywki; dominują uczelnie i mieszkania. W części Setagayi, Meguro i Suginami spokojne ulice mieszkalne znajdują się zaledwie kilka stacji od dużych węzłów komunikacyjnych.

---

Częste błędy przy wyborze dzielnicy

Oszczędność na czynszu kosztem uciążliwego dojazdu

Oszczędzenie ¥30,000 miesięcznie na czynszu brzmi dobrze, dopóki dojazd nie wydłuży się o 20 minut w każdą stronę. To około 160 godzin rocznie, czyli około 7 pełnych dni spędzonych w podróży. Stres związany z dojazdem jest kosztem, którego nie widać w arkuszu kalkulacyjnym.

Przy porównywaniu mieszkań uwzględnij całość: czynsz, czas dojazdu, liczbę przesiadek, tłok i bliskość sklepów oraz usług potrzebnych na co dzień.

Dosłowne traktowanie „10 minut od stacji”

Japońskie ogłoszenia nieruchomości obliczają czas dojścia przy założeniu 80 metrów na minutę, zgodnie z zasadami uczciwej konkurencji. Nie uwzględniają wzniesień, świateł ani przejazdów kolejowych. Deklarowane „10 minut pieszo” może w praktyce zająć 15 minut lub więcej.

Gdy znajdziesz obiecującą ofertę, przejdź trasę od stacji osobiście, najlepiej w porannych godzinach dojazdów.

Pominięcie usług dzielnicowych przed przeprowadzką

Programy opieki nad dziećmi, dopłaty do leczenia i lokalne zasoby różnią się między dzielnicami. Zdarza się, że rodzina dopiero po przeprowadzce odkrywa, iż poprzednia dzielnica oferowała lepsze wsparcie.

Jeśli masz dzieci lub je planujesz, sprawdź strony poświęcone wsparciu rodzin w rozważanych dzielnicach przed rozpoczęciem szukania mieszkania. Ta kolejność ma znaczenie. Cały proces opisuje poradnik jak znaleźć mieszkanie w Tokio.

---

Mieszkanie poza 23 dzielnicami

„Mieszkać w Tokio” nie musi oznaczać „mieszkać w 23 dzielnicach”. Region Tama w zachodniej części Tokio i sąsiednie prefektury są realnymi alternatywami.

Miasto Musashino ze stacją Kichijōji (吉祥寺駅) oraz miasto Mitaka znajdują się 13–20 minut od Shinjuku linią Chūō. Czynsze są porównywalne ze wschodnimi dzielnicami, a parki i zaplecze handlowe dobrze rozwinięte. Chōfu i Fuchū przy linii Keiō oferują jeszcze niższe czynsze i dobry dojazd do Shinjuku.

Kawasaki w prefekturze Kanagawa i Urayasu w prefekturze Chiba również umożliwiają dojazd do centrum Tokio, zwykle przy niższych czynszach. Jeśli adres z nazwą „Tokio” nie jest dla Ciebie ważny, najlepsza relacja czasu dojazdu do kosztu najmu może czekać poza granicami dzielnic.

---

Co zrobić po wybraniu dzielnicy?

Po zawężeniu listy dzielnic poniższe kroki pomogą sprawnie zaplanować przeprowadzkę:

1. Poszukaj mieszkania — Poradnik jak znaleźć mieszkanie w Tokio prowadzi od serwisów z ogłoszeniami do podpisania umowy
2. Sprawdź programy dla rodzin i dopłaty medyczne na oficjalnej stronie dzielnicy — Programy zmieniają się co rok budżetowy, dlatego strona urzędu jest najpewniejszym źródłem
3. Przetestuj dojazd — Przejedź się wybraną linią w porannym szczycie w dzień roboczy, aby ocenić tłok i rzeczywisty czas podróży
4. Poznaj formalności po przeprowadzce — Przewodnik po urzędzie dzielnicy wyjaśnia rejestrację mieszkańca oraz zapis do ubezpieczenia i systemu emerytalnego

---

Powiązane artykuły

• Życie w regionie Tama w Tokio — 26 miast na zachód od 23 dzielnic, z niższymi czynszami i większą przestrzenią
• Jak znaleźć mieszkanie w Tokio — Cały proces od szukania lokalu do podpisania umowy
• Jak płacić w Japonii — Metody płatności przydatne na co dzień po przeprowadzce

---

Źródła:

• Special Ward Council, “What Are Special Wards?” https://www.tokyo-23city.or.jp/chosa/tokubetsuku/whats.html (dostęp: 2026-02-16)
• Tokyo Bureau of Statistics, “Population by Resident Registration, January 2025” https://www.toukei.metro.tokyo.lg.jp/juukiy/2025/jy25000001.htm (dostęp: 2026-02-16)
• Ministry of Internal Affairs and Communications, “Classification of Local Public Entities” https://www.soumu.go.jp/main_sosiki/jichi_gyousei/bunken/chihou-koukyoudantai_kubun.html (dostęp: 2026-02-16)
• Special Ward Mayors’ Association, “Overview of the Metropolitan-Ward Financial Adjustment System” https://www.tokyo23city-kuchokai.jp/seido/gaiyo_1.html (dostęp: 2026-02-16)
• Tokyo Bureau of Taxation, “Individual Resident Tax” https://www.tax.metro.tokyo.lg.jp/kazei/life/kojin_ju (dostęp: 2026-02-16)
• Ministry of Internal Affairs and Communications, “Forest Environment Tax” https://www.soumu.go.jp/main_sosiki/jichi_zeisei/czaisei/czaisei_seido/150790_18.html (dostęp: 2026-04-08)
• Tokyo Bureau of Statistics, “Foreign Population 2024” https://www.toukei.metro.tokyo.lg.jp/gaikoku/2024/ga24010000.htm (dostęp: 2026-02-16)
• Tokyo Metropolitan Government, “FY2025 Metropolitan-Ward Financial Adjustment” https://www.metro.tokyo.lg.jp/information/press/2025/02/2025020306 (dostęp: 2026-02-16)

FAQ

Czy 23 dzielnice Tokio są takie same jak dzielnice w innych japońskich miastach?

Nie. 23 specjalne dzielnice Tokio (特別区) są prawnie klasyfikowane jako 'podstawowe lokalne podmioty publiczne' — ten sam status co miasta, miasteczka i wsie. Każda dzielnica ma własnego wybranego burmistrza i radę z uprawnieniami do uchwalania rozporządzeń. Jest to zasadniczo różne od dzielnic w miastach takich jak Yokohama czy Osaka, które są podziałami administracyjnymi bez samodzielnych uprawnień.

Czy podatki są wyższe w zamożnych dzielnicach, jak Minato czy Shibuya?

Nie. Indywidualne stawki podatku od zamieszkania są identyczne we wszystkich 23 dzielnicach: podatek dzielnicowy w wysokości 6% (oparty na dochodzie) + ¥3.000 (ryczałt), plus podatek metropolitalny 4% + ¥1.000. Rachunek podatkowy nie zmienia się w zależności od dzielnicy, w której mieszkasz. Różnica w usługach wynika z Metropolitalnego Systemu Wyrównywania Finansowego, który redystrybuuje dochody z podatków od przedsiębiorstw i nieruchomości.

Która dzielnica jest najtańsza do życia w Tokio?

Wschodnie dzielnice — Adachi, Katsushika i Edogawa — oraz północne dzielnice, jak Itabashi i Nerima, mają najniższe czynsze, ze średnimi miesięcznymi stawkami za kawalerki 1R/1K wynoszącymi ¥70.000–80.000. To o ¥30.000–50.000 mniej miesięcznie niż w centralnych dzielnicach, takich jak Minato czy Shibuya. Kompromisem jest dłuższy dojazd wynoszący 30–50 minut do centrum Tokio.

Która dzielnica Tokio jest najlepsza dla rodzin z dziećmi?

Zależy to od Twoich priorytetów. Dzielnica Edogawa oferuje zasiłek na opiekę domową w wysokości ¥13.000/miesiąc dla dzieci poniżej 1. roku życia. Dzielnica Chiyoda płaci ¥15.000/miesiąc uczniom japońskich szkół średnich niższego i wyższego stopnia oraz hojne zasiłki porodowe. Dzielnica Bunkyō ceniona jest za bliskość szpitali uniwersyteckich i silną reputację edukacyjną. Wszystkie 23 dzielnice zapewniają bezpłatną opiekę medyczną dla grupy wiekowej 0–18 lat.

W których dzielnicach mieszkają największe społeczności cudzoziemców?

Shinjuku, Toshima i Arakawa mają największe zagęszczenie cudzoziemskich mieszkańców spośród 23 dzielnic. W tych dzielnicach zazwyczaj dostępne są wielojęzyczne okienka obsługi w urzędach dzielnicowych. Konkretne społeczności skupiają się w określonych obszarach — społeczność indyjska w okolicach Nishi-Kasai w dzielnicy Edogawa (około 8.100 osób) oraz restauracje mjanmańskie w okolicach Ikebukuro w dzielnicy Toshima.

Jak bardzo różni się czynsz w obrębie tej samej dzielnicy?

Znacząco. Czynsz zależy bardziej od najbliższej stacji i odległości od niej niż od samej dzielnicy. W obrębie tej samej dzielnicy, mieszkanie blisko stacji ekspresowej w porównaniu z obszarem uzależnionym od autobusów może oznaczać różnicę miesięcznego czynszu powyżej ¥30.000. Porównywanie według stacji jest często bardziej przydatne niż porównywanie według dzielnic.

Czy warto mieszkać poza 23 dzielnicami?

Tak, dla wielu osób. Miasto Musashino (Kichijōji) i miasto Mitaka leżą 13–20 minut od Shinjuku linią Chūō, z czynszami porównywalnymi do wschodnich dzielnic, ale z dobrze rozwiniętymi parkami i obszarami handlowymi. Kawasaki (Kanagawa) i Urayasu (Chiba) również oferują niższe czynsze w zasięgu dojazdu. Jeśli posiadanie adresu w 'Tokio' nie jest ważne, najlepszy balans między czynszem a dojazdami może znajdować się poza 23 dzielnicami.