Przesiadki w Tokio: Shinjuku, Shibuya, Tokyo i Ikebukuro

Wybór kolejnej linii przed wyjściem przez bramki

Na dużych stacjach w Tokio należy sprawdzać razem przewoźnika, linię i kierunek, a nie samą nazwę stacji. Nawet przy poszukiwaniu linii Oedo w Shinjuku trasa dojścia zależy od tego, czy w wynikach wyszukiwania widnieje Shinjuku E27, czy Shinjuku-nishiguchi E01.

Przed wyruszeniem warto zapisać wyniki wyszukiwania trasy dla całej podróży oraz oficjalny plan każdej stacji przesiadkowej. Jeśli aplikacja z mapą niedokładnie wskazuje położenie pod ziemią, należy odszukać na planie stacji nazwę pobliskich bramek lub numer wyjścia.

Przesiadka z peronu na peron w pięciu krokach

1. Przed opuszczeniem pociągu sprawdzić w wynikach wyszukiwania trasy kolejną linię i kierunek.
2. Na peronie poszukać oznaczeń prowadzących do tej linii. Odróżnić znaki „Wyjście”, prowadzące na zewnątrz, od znaków „Przesiadka”, prowadzących do innej linii.
3. Sprawdzić bramki i poziom na planie stacji. Z dużym bagażem lub wózkiem dziecięcym wybrać trasę łączącą symbole wind.
4. Przed przejściem przez bramkę sprawdzić, czy bilet lub karta IC obejmuje kolejny odcinek. Podróż Shinkansenem wymaga przygotowania rezerwacji lub biletów zgodnie z opisem poniżej.
5. Na kolejnym peronie sprawdzić stację docelową i przystanki na tablicy odjazdów. Pociąg ekspresowy może nie zatrzymywać się na potrzebnej stacji, nawet jeśli jedzie właściwą linią.

Dopóki trasa nie jest dobrze znana, przy planowaniu można dodać około 10 minut do czasu przesiadki podanego w wynikach wyszukiwania. To wskazówka tego artykułu dotycząca przygotowania podróży, a nie oficjalny czas przesiadki dla każdej stacji. Przy podróży pociągiem z rezerwacją miejsca lub korzystaniu z wind należy też osobno uwzględnić czas na odbiór biletów i kolejki.

Shinjuku: dwie różne stacje linii Oedo

Na początek trzeba odróżnić Shinjuku E27 od Shinjuku-nishiguchi E01. Obie są stacjami linii Oedo, ale nie są różnymi wyjściami z tych samych peronów. Przewodnik Toei po stacji Shinjuku wymienia E27 razem ze stacją S01 linii Toei Shinjuku, natomiast Shinjuku-nishiguchi ma numer E01.

Schemat służy rozróżnieniu nazw stacji. Nie przedstawia przebiegu przejść ani odległości.

Z JR do E27 na linii Oedo i S01 na linii Toei Shinjuku

Wskazówki JR East opisują trasy od bramek południowych i zachodnich.

Na trasie od bramek południowych są schody i zmiany poziomu. W przypadku trasy od bramek zachodnich „mniej stopni” nie oznacza „bez stopni”. Jeśli potrzebna jest droga bez schodów, należy otworzyć plan tras bez barier JR i plan stacji przewoźnika obsługującego kolejną linię, a przed wyjściem przez bramki zapytać obsługę o trasę z windami.

Jeśli w drodze do E27/S01 pojawią się bramki Odakyu lub linii Keio, nie jest to właściwe wejście. Warto się zatrzymać i sprawdzić, czy bramka jest oznaczona nazwą potrzebnej linii.

Do Seibu-Shinjuku można też dojść pod ziemią

Seibu-Shinjuku znajduje się w innym miejscu niż JR Shinjuku. Od wschodnich bramek JR można iść na powierzchni lub wybrać trasę podziemną: przejście Metro → w kierunku B10 → Shinjuku Subnade → oznaczenia linii Seibu Shinjuku. Wskazówki JR East ze zdjęciami pokazują rozgałęzienia przejść.

Na trasie podziemnej są schody. Przy podróży z wózkiem dziecięcym lub na wózku inwalidzkim można wybrać opisaną w tym samym przewodniku trasę naziemną bez barier. Z okolic wschodnich bramek JR należy wjechać windą Lumine Est na poziom ulicy, a następnie windą w budynku stacji Seibu-Shinjuku dotrzeć do bramek na 2F. Godziny działania wind i zmiany związane z budową należy sprawdzić na oznaczeniach na miejscu.

Shibuya: poziom peronu zależy od linii

Linia Ginza na stacji Shibuya ma peron na 3F. Schodzenie w dół tylko dlatego, że to metro, prowadzi w niewłaściwą stronę, dlatego najpierw należy odszukać oznaczenia linii Ginza G01. Linie Hanzomon i Fukutoshin znajdują się pod ziemią, ale na różnych poziomach. Plan stacji Tokyo Metro pokazuje osobno bramki i perony.

Schemat porównuje poziomy peronów. Nie wszystkie bramki danej linii muszą znajdować się na tym samym poziomie co jej perony.

Na przykład przy wyjściu z linii Fukutoshin z wózkiem dziecięcym można skorzystać z trasy z windami prowadzącej z peronu przez łącznik na B4F do bramek Shibuya Hikarie 1. Kolejna winda, już poza bramkami, dociera na poziom ulicy. Trzeba więc odszukać zarówno windę z peronu, jak i połączenie z poziomem ulicy. Przewodnik Tokyo Metro po udogodnieniach podaje lokalizacje i planowane przerwy w działaniu z podziałem na linie.

Przy przesiadce z JR należy szukać konkretnych symboli G, Z i F, oznaczających linie Ginza, Hanzomon i Fukutoshin, zamiast traktować je wszystkie jako jeden cel oznaczony „metro”. Jeśli tymczasowe oznaczenia związane z budową różnią się od starego zrzutu ekranu, należy kierować się oznaczeniami na stacji.

Plan przebudowy przewiduje zasadnicze ukończenie prac przy stacji i sieci przejść dla pieszych w roku budżetowym 2030, a II etapu Shibuya Scramble Square w roku budżetowym 2031. W planie stacji JR Shibuya i komunikatach o pracach budowlanych można sprawdzić, które przejścia będą dostępne w dniu podróży.

Tokyo: właściwa linia Shinkansen i dojście do Keiyo

Marunouchi znajduje się po zachodniej stronie stacji Tokyo, a Yaesu — po wschodniej. Linia Marunouchi jest po stronie Marunouchi, natomiast perony Shinkansenu — po stronie Yaesu. Przy przesiadce z konwencjonalnych linii JR należy szukać bramek przesiadkowych Shinkansenu wewnątrz strefy biletowej. Plan stacji JR Central pokazuje bramki i windy.

Schemat pokazuje kierunki i wzajemne położenie poszczególnych części stacji. Odległości i układ przejść należy sprawdzać na oficjalnym planie stacji.

Do Shinkansenów Tokaido/Sanyo w kierunku Kyoto i Shin-Osaka prowadzą inne bramki przesiadkowe niż do Shinkansenów Tohoku/Hokuriku w kierunku Sendai, Nagano i innych miejscowości. Przed udaniem się do bramek należy sprawdzić na ekranie rezerwacji linię i stację docelową, a także nazwę pociągu.

Saldo karty Suica i rezerwacja Shinkansenu to osobne kwestie

Nawet po przyjeździe pociągiem konwencjonalnym z użyciem karty IC trzeba spełnić wymagania wybranej usługi Shinkansen. Na przejazd Tokaido Shinkansen z Tokyo do Kyoto lub Shin-Osaka potrzebne są bilety albo rezerwacja w usłudze takiej jak SmartEX.

Jeśli karta IC powiązana z rezerwacją jest inna niż używana w pociągach konwencjonalnych albo nie ma pewności, jaki odcinek obejmuje bilet, należy pokazać obie karty lub kartę i bilet obsłudze przy bramce. Ogólne zasady podróży z kartą IC opisuje poradnik korzystania z Suica, a informacje o rezerwacjach — poradnik rezerwacji Shinkansenu.

Dodatkowy czas na dojście do linii Keiyo

Do linii Keiyo w kierunku Maihama należy przejść długim łącznikiem po południowej stronie stacji Tokyo, a następnie zejść na podziemne perony. Po opuszczeniu peronu linii konwencjonalnej należy pozostać w strefie biletowej i kierować się oznaczeniami linii Keiyo/Musashino. Przy korzystaniu z wind warto sprawdzić trasę z łącznika na peron w zakładce „Linia Keiyo” na planie JR.

Przewodnik JR East po przesiadce na linię Keiyo podaje, że przejście z linii konwencjonalnych lub Shinkansenu zajmuje około 10–15 minut. Przewodnik zaktualizowano w listopadzie 2024 roku. Tempo marszu i wybrana trasa wpływają na czas przejścia, a szacunek nie obejmuje oczekiwania na pociąg.

Na pierwszą przesiadkę z Shinkansenu na linię Keiyo zalecamy w tym artykule przeznaczyć w planie podróży co najmniej 30 minut. Tłok i kolejki do wind mogą wymagać więcej czasu. Ten zapas nie obejmuje zakupów ani odbioru biletów. Aby podróżować z mniejszym bagażem, można też skorzystać z przechowalni bagażu.

Ikebukuro: nazwy domów towarowych a kierunki wyjść

Wyjścia wschodnie i zachodnie na stacji Ikebukuro prowadzą w kierunkach zgodnych ze swoimi nazwami. Dom towarowy Seibu Ikebukuro znajduje się na wschodzie, a dom towarowy Tobu — na zachodzie. Obecność znaku oznaczającego „zachód” w nazwie Seibu nie jest powodem, by kierować się do wyjścia zachodniego.

Linie metra Marunouchi, Yurakucho i Fukutoshin również mają osobne bramki. Na oficjalnym planie stacji należy odszukać przejście do kolejnej linii.

Przy przesiadce z JR na linię Seibu Ikebukuro plan stacji Seibu pomoże wybrać bramki na poziomie ulicy lub pod ziemią. Dla linii Tobu Tojo warto też sprawdzić plan stacji Tobu. Ogólna zasada „na południe do Seibu, na północ do Tobu” jest mniej przydatna niż sprawdzenie drogi do konkretnych potrzebnych bramek.

Jedna z tras z windami z linii Fukutoshin na poziom ulicy po zachodniej stronie prowadzi od wschodnich bramek przejścia zachodniego w stronę wyjścia C9. Winda prowadząca z peronów znajduje się również wewnątrz strefy biletowej, dlatego w przewodniku dostępności z podziałem na linie należy sprawdzić obie lokalizacje i planowane przerwy w działaniu.

Z bagażem lub po pomyleniu drogi

Przy podróży z wózkiem dziecięcym lub dużą walizką trasę z windami najlepiej wybrać przed ruszeniem w stronę najbliższych schodów. Sprawdzenie jedynie windy oznaczonej jako prowadząca na poziom ulicy nie gwarantuje, że między peronem a bramkami nie będzie stopni. Wyszukiwarka udogodnień Tokyo Metro rozróżnia urządzenia wewnątrz i na zewnątrz strefy biletowej.

Obsłudze stacji można pokazać krótką notatkę: „○○線の○○方面へ行きたいです。エレベーターを使いたいです” (○○-sen no ○○-homen e ikitai desu. Erebeta o tsukaitai desu: „Chcę pojechać linią ○○ w kierunku ○○. Chciałbym/chciałabym skorzystać z windy”). Warto podać nazwę linii dokładnie tak, jak widnieje w rezerwacji lub wynikach wyszukiwania trasy, by ograniczyć ryzyko pomylenia stacji o podobnych nazwach.

Podróżując z dużym bagażem w godzinach dojazdów do pracy, warto też porównać trasy z mniejszą liczbą przesiadek. Metro CrowdNavi pokazuje statystyki zatłoczenia z podziałem na linię, kierunek i porę dnia.

Jeśli schody lub dojście ze stacji do miejsca noclegu są problemem, alternatywą jest taksówka. Standardowa taryfa taksówkowa w 23 dzielnicach Tokio oraz w Musashino i Mitaka zaczyna się od ¥500 za 1 km, a następnie dolicza się ¥100 za każde 232 m. Osobno należy uwzględnić opłaty za czas spędzony w korkach, za podstawienie samochodu oraz dopłaty nocne, a przy zamawianiu kursu sprawdzić szacunkowy koszt całej podróży.

Przed podróżą warto zapisać trzy informacje: kolejną linię, potrzebne bramki i wyjście najbliżej celu. Nie trzeba zapamiętywać całej stacji — do przygotowania wystarczy prześledzenie na oficjalnym planie trasy na dany dzień.

Na dni z wieloma przejazdami po mieście przyda się porównanie biletów na wielokrotne przejazdy po Tokio, które pomaga sprawdzić przewoźników i ceny przejazdów.